De reis naar Iran

Er is een Perzisch gezegde dat stelt: Als het leven je iets moois biedt moet je dat nederig met beide handen vasthouden. Ik las het, in een interview met Kader Abdolah, de Pers die zo’n furore maakt in de Nederlandse literatuur. Ik was op dat moment aan het nadenken over een eventuele reis naar Iran. Net aangekomen krijgen we gelijk een lesje regelen op z’n Iraans.

Dit was zo’n moment in het leven om aan te grijpen wat op je pad komt, en nu aan het einde van deze geweldige reis is de herinnering als een juweel om te koesteren en van alle kanten te bekijken, terwijl je het nederig in beide handen houdt.

Deze reis is als het verkeer in Teheran.

Terugkijkend was deze reis misschien wel zoals het verkeer in Iran. Het komt van alle kanten op je af, niets is vastomlijnd, er zijn geen gebaande paden waar je binnen moet blijven en alles is mogelijk. Bij tijd en wijle zijn de indrukken overweldigend en houden ze je op het puntje van je stoel. Net zo als bij de eerste taxirit naar Teheran.

Twee uur na aankomst zijn we, voor Iraanse begrippen redelijk vlot, door het visa process, en wachtten we op onze gids Reza. Het was al gelijk een oefening in regelen op z’n Iraans. Hoe je dat doet?

Regelen op z’n Iraans

1. Vind een vriendelijke behulpzame Iraniër; geen probleem, het wordt lastiger om een onvriendelijke te vinden.
2. Vraag of hij kan helpen. (Het is wel meestal een hij, tenzij het een klas giechelende schoolmeisjes is, maar op het vliegveld lopen die dan weer niet zo veel rond)
3. Vraag of er Engels gesproken wordt. Lukt dat niet dan wordt er 9 van de 10 keer iemand gevonden die wel Engels spreek
4. Vraag of je even van de Wifi van de persoon in kwestie gebruik mag maken.
5. Dat mag
6. Nu kun je even appen met degene die je wilt bereiken. Lukt dat niet, dan mag je waarschijnlijk de telefoon van je behulpzame nieuwe vriend gebruiken.

Op deze manier hadden wij Reza al snel gevonden. Na een hartelijke begroeting, en een hartelijk bedankt aan de behulpzame helpers liepen we naar de taxi die hij geregeld had. Het vertrek die ochtend, nu 17 uur geleden, lijkt al ver achter ons. Het avontuur gaat nu echt van start.

We weten dan nog niet dat we in een paar minuten onze eerste Iraanse taxirit mee zullen maken.