Zwart wit en cappuccino

Nog steeds glijden we door een bijna zwartwit landschap. We varen vandaag veel en komen pas in de middag aan bij onze volgende bestemming. Tromsø, ook wel de hoofdstad van het hoge noorden. Na al het spektakel van de afgelopen dagen is een rustig en enigszins grijs dagje ook wel lekker. Boven op dek zeven heb je aan de ene kant heerlijke leren stoelen en grote ramen om uit te kijken. Maar daar tegenover is ’the bakery’ met van die Scandinavische houten banken en gezellige zitjes. Het is er vaak wat rustiger en je kunt er heerlijk zitten schrijven of lezen. De muziek staat er wat minder opvallend aan en het uitzicht is ook prima. Het bevalt mij daar wel. Eén keer per dag bestel ik er een heerlijke cappuccino, je zou je ook te buiten kunnen gaan aan het gebak en het ijs, ze hebben zelf stokvis ijs! Met drie maaltijden per dag weet ik niet goed waar ik dat zou moeten laten, maar niet iedereen heeft dat probleem. Gisteren zat een dame met een vergenoegde blik heerlijk te genieten van haar hoorn met 5 bolletjes ijs.

Tromsø.

Vandaag is er een korte stop in Tromsø. De meest noordelijke universiteit, de meest noordelijke kathedraal. We zullen deze reis nog vaker ‘de meest noordelijke’ tegenkomen. Tromsø heet ook wel de toegangspoort naar het noorderlicht. Volgens ons immer vrolijke lid van het ‘coastal experience team’ zijn we te laat voor het noorderlicht seizoen dat op éénendertig maart eindigt. Het is nu een stuk minder druk in de hoofdstad van het hoge noorden. Tromsø is vooral een winter hoofdstad. Ooit vertrokken vanaf hier de expedities naar de Noordpool. Nu gebruiken veel mensen en organisaties de stad als uitvalsbasis om de Noorse ruige natuur van nabij te ervaren. Je kunt er naar hartelust wandelen, trekken, vissen, kajakken, en natuurlijk het noorderlicht na jagen.

Warme voetjes

Onze gids vertelt ook dat het van oudsher met Kerst erg gezellig is in de verlichtte winterse straten van Tromsø, met zo’n 80.000 inwoners de grootste stad van noord Noorwegen. Om het bewoners en toeristen naar de zin te maken is de binnenstad onlangs gereconstrueerd. Zelfs de straten zijn er verwarmd! Geen glibberige valpartijen. De sprookjesachtige sfeer met dikke witte sneeuw en twinkelende lichtjes heeft er wel onder te lijden gehad. De trottoirs zijn nu sneeuw-en ijsvrij, de rijweg niet. Opletten dus, dat je niet met een onverwachts vaartje het zebra pad over glibbert. In dit relatief milde klimaat maken de wisselende winterse weersomstandigheden er soms een mooie ijsbaan van. Gelukkig, zo hoor ik, is bij het Noorse rijbewijs ook standaard een antislip les inbegrepen.

Polaria aquarium

Heel bruisend oogt Tromsø niet als we onze nieuwe spikes aantrekken en met zekere tred door de sneeuw stappen. Niet álle straten zijn verwarmd en wij zijn op weg naar het Aquarium en Poolcentrum. We zien er een mooie film over Svalbard, bekijken de zeehonden en de hands-on educatieve uitleg van de verschillende soorten vis uit de omgeving, die ook nog eens in levende lijve in het aquarium rondzwemmen. We komen onze vrienden uit Arnhem weer tegen en lopen een stukje samen op.

Aan de buitenkant futuristisch, aan de binnenkant moet de verbouwing nog z’n uitwerking krijgen.

Polaria arctic experience centre