Symfonie uit de keuken

De geluiden uit de keuken van Gasthaus und Weingut Hehner-Kiltz vormen een symfonie die elke stap van de maaltijd bereiding voor het voetlicht brengt. Er is geen nietszeggende achtergrondmuziek. We genieten in stilte van de wijn. Dan, enkele harde petsen: ah, dat is de kok die de Schnitzel plat slaat. Metaalachtig geklop, dat moeten de eieren zijn die hij klutst. Gerammel van potten en pannen, dat zullen de schalen zijn waar ei, bloem en paneermeel in gaan. Hij zal het vlees er zo doorheen halen om te paneren. Enkele momenten later horen we vet sissen en spetteren in de pan. En daar komt alles al aan.

Ganz in der nähe von der Nahe

Elk jaar vertrekken we bijna wel een keer richting het oosten. Met wijn als bestemming. Na een flink stuk (file) rijden zetten wij onze koffertjes neer bij Leo’s Ruh.Heerlijk in het groen. Ietwat aan de late kant gaan we op zoek naar wat avondeten en komen terecht bij Gasthaus und Weingut Hehner Kiltz in Waldböckleheim terecht.

Gasthaus Hehner-Kiltz

Een toog, degelijke eiken tafeltjes, keurig gedekt met wit linnen en papieren servetten, een lidcactus op de wegwerp loper midden op tafel. We gaan zitten op de hoekbank van gelakt hout met onbestemde stoffen bekleding. De kleur en het patroon laten zich niet omschrijven, maar zijn onmiskenbaar jaren tachtig. Het is stil, wij zijn de enige gasten en wachten op wat gaat komen.

Für das Frühstück sind sie bestimmt zuh früh

Wat er komt is een waard van formaat: Ik pas er wel twee keer in en dan kan Adri er ook nog wel bij. Zijn we niet te laat om iets te eten? Dat hang er maar van af: “Fur das Frühstück sind sie bestimmt zuh früh”. Eerst maar iets drinken dan? “Natürlich”, en dan wel de plaatselijke wijn, die van het eigen weinhaus uiteraard.

Besser nehmen sie Wurstsalad

Adri vraagt een Sylvaner, ik informeer naar de Riesling, is die niet te hoog in het zuur? “Dass is gar kein Thema” krijg ik te horen en ik heb ook verder “gar nichts” in te brengen. Het wordt de Riesling voor mij, zo besluit de waard. Hij heeft overigens gelijk, het is een bijzonder vriendelijke Riesling, mild en droog zonder vervelende zuren. Bij het bestellen gaat het al net zo. Schnitzel voor Adri en ik twijfel nog tussen Aufschnitt und Wurstsalad. “Besser nehmen sie Wurstsalad”, beslist de waard.

Ter plekke vers klaargemaakt

Het eten is, net als ambiance, eerder degelijk dan sprankelend. Geen hippe salades met vergeten groenten of kunstig opgemaakte borden. Maar niets is diepvries en alles vers ter plekke klaargemaakt. Een hippere tent zou daar mee adverteren. Hier gaat het, aan het formaat van de kok te zien, die wel een broer van de gastheer moet zijn, al jaren hetzelfde. Gut-bürgerliche kuche vers klaargemaakt, soms is traditioneel gewoon goed zoals hier bij Hehner-Kiltz.

Sinds wij hier waren is de website up to date gebracht. Prosit

Foto’s zijn van de website van Gasthaus en Weingut Hehnert-Kiltz