Bloemen en sjaals

En dan, terwijl ik de zoveelste roltrap van het zoveelste vliegveld afkom zie ik ze staan. Enthousiast zwaai ik naar Shreya en Dinesh. Ik heb ze nooit eerder ontmoet, slechts online gesproken. Ze hebben armen vol bloemenslingers en oranje sjaals. Ze begroeten ons met een omhelzing. We krijgen een bloemenslinger omgehangen, en een sjaal. Na deze lange reis is dit is onze eerste kennismaking met gastvrijheid in Nepal. Namasté.

Namasté

De term Namasté, die we de komende dagen veelvuldig als begroeting zullen bezigen, komt uit het Sanskriet en betekent ik buig voor jou (namah is buiging of verering en té staat voor ‘jou’). Behalve een gewone begroeting, in de zin van dag of hallo is er ook een betekenis van ik buig voor het wezenlijke of het goddelijke in jou: “I salute the god in you which is also in me” Ik kan me daar wel in vinden. Respect!

In Nepal is de gast meer dan koning

Ik ben een beetje ontroerd door dit warme en vorstelijke Nepalese welkom. Later vraag ik me af waar komen die bloemen en die sjaals vandaan? Al realiseer ik het me op dat moment niet, zo’n gastvrije begroeting is een wezenlijk onderdeel van de Nepalese cultuur met wortels in traditie en religie.

‘Atithi Devo Bhava’

Het concept van de Goddelijke gast: ‘Atithi Devo Bhava’ stamt uit oude Hindoe geschriften. De letterlijke betekenis is de gast is God. Zowel het hindoeïsme en het boeddhisme geloven dat gasten geluk en zegeningen brengen. Zo’n gast moet zich op zijn gemak, gewaardeerd en geëerd voelen. Daarom krijgen wij de traditionele Mala, een bloemenketting van oranje afrikaantjes en een khada. Deze sjaal heeft dan weer z’n oorsprong in het Boeddhistische Tibet.

Rare gasten?

Nu stappen we, een dag later, na 15 uur vliegen en een lange tussenstop in Doha in het busje dat ons de komende tijd naar nieuwe avonturen zal brengen.

Ik kijk mijn ogen uit

Het is ondertussen donker. Rond 5 uur is gaat de zon al onder. Ik kijk mijn ogen uit. Ik zit in een documentaire over een vreemde verre stad. Maar nee, ik ben hier echt. Overal flitsen brommers en scooters langs ons heen, links rechts inhalen maakt niet uit. Toeteren, pas later zal ik daar een systeem in ontdekken. Gelukkig niemand rijdt tegen elkaar aan in de drukke straten van Kathmandhu.De straatjes worden steeds smaller.

Visueel spektakel

Al is het donker, het is een visueel spektakel. Wat kan je hier goed fotograferen denk ik. Die winkeltjes, die kleuren! Fel neon verlicht en boordevol een regenboog aan goederen. Ik doe een poging met mijn Iphone door het raam van het rijdende busje.

Mensen zijn kleurig gekleed. Ik zag het al op het vliegveld. Nepalese mama’s, al wat ouder, fel-rode of roze jacks aan. Ze dragen allerhande soorten gebreide, gekleurde mutsen, die ze ook in het vliegtuig op houden. Ik maak een praatje met de meneer in het vliegtuig naast me. Hij was met zijn moeder (met mutsje op) op weg naar Kathmandu in Nepal. Over drie weken vliegen ze terug naar zuid Engeland waar hij nu woont.

Gastvrij onderkomen

Wij zijn ondertussen aangekomen bij het Newa Chen guesthouse onze plek voor de eerste paar dagen. Hier ervaren we opnieuw de gastvrijheid in Nepal, en het concept van buigen, zonder je hoofd te stoten.

Newa Chen guesthouse staat op de Unesco lijst voor historisch erfgoed. Het bevindt zich in Patan, ooit een aparte stad, nu vastgegroeid aan Kathmandu. Het huis is uit de zeventiende eeuw, met een oorspronkelijk, mooi gerestaureerd gedeelte en een nieuw deel in dezelfde Newari stijl.

Social enterprise

Het guesthouse is een social enterprise. Jongeren kunnen hier een trainig in het hotelwezen krijgen. Het winstoogmerk is financiële steun aan een kindertehuis in Bhaktapur. Voor zoveel mooie initiatieven wil ik mijn hoofd wel buigen.

Ik slaap in het oude gedeelte. Mijn kamergenote Leontien en ik zijn beiden niet groot. Toch moeten ook wij bukken voordat we het deurtje met ’n ingenieuze hangslot binnen gaan. Dat is niet alleen omdat de mensen vroeger veel kleiner waren, maar ook bewust zodat je binnen stapt met een buiging van respect voor de gastvrijheid van je gastheert. Wel opletten geblazen dus.

Wij hebben een zitkamer, met kussens op de grond.Lage bedden, met goeie matrassen, em fijn modern sanitair. Overal zijn nisjes met oude voorwerpen er in. Ik hang m’n bloemenslinger op aan een oude schenkkan. Morgenochtend voor het ontbijt hebben we de eerste Chi Gong training.

Kenmerkend Newari houtsnijwerk rond de ramen.