All that is gold does not glitter.

Na het aardse aardewerk van de ochtend, en de glitters en glimmers van de badkamers en kranen in de straat met sanitair, bezoeken we die middag het prachtige Golestan palace, waar wederom goud en het zilver glittert en glinstert.

In de 13e eeuw is Teheran, oftewel Tehran een welvarende marktplaats, bekend om z’n granaatappels en om 12 rivaliserende wijken die zich niet lieten afschrikken door de heersende heersers.

De strategisch locatie van Tehran en de mooie tuinen bevielen de Safavidische Shah Thamasp de eerste wel. Hij bouwde de bazaar en de stadsmuur, die later uitgroeide tot een heuse citadel.

Het is in 1786 dat de grondlegger van de Qajar dynastie Agha Mohammad Khan dit dorp Teheran als zijn hoofdstad uit roept. Voor de wrede Agha Mohammad Khan (gecastreerd op z’n zesde en op z’n 15e al gouverneur van Azerbeidjan) is Tehran dicht genoeg in de buurt van zijn eigen oorsprong en stam, en ver genoeg bij eerdere hoofdsteden vandaan. Die vroegere hoofdsteden als Ishfahan of Shiraz, met een elite trouw aan eerdere heersers, heeft deze shahanshah of king of kings maar liever op afstand.

Opeenvolgende heersers, die vaak een band met het westen hebben drukken er hun stempel op dit vroege Tehran, en bouwen bij. Vanwege deze connectie vertoont het complex van paleizen dat Golestan palace vandaag de dag is een intrigerende mix van oost en west. Nog het een nog het ander overheerst, maar wat klatert is goud en fonteinen.

Geschenk van een speeldoosje met een vogeltje van nog geen halve centimeter, een van de vele schatten in Golestan

Takht-e Marmar,

En als het geen Tolkien is dan is het wel bijna game of thrones, compleet met een marble throne. Fath Ali Shah, de tweede keizer van de Kadjaren dynastie, liet deze riante zetel uithouwen. De Takht-e Marmar, of ‘marmeren troon’ is de troon waarop vele Shahs gekroond zijn.

Zo ook Reza Shah grondlegger van de Palavi dynasty in 1925, en voormalige soldaat en later generaal van de Perzische kozakken. In 1941 werd hij door de geallieerden gedwongen om af te treden en werd zijn zoon Mohammad Reza Pahlavi op de troon gezet.

Deze Mohammad kennen wij als de laatste Shah van Perzie die samen met zijn prachtige Farah Diba een westers georiënteerd, en misschien wel een westers verordonneerd beleid voerde, tot de revolutie een eeinde maakte aan hun luxueuse leven.

Op het moment dat wij bezochten waren de gordijntjes dicht, maar stel je eens voor dat je hier een keizerlijke kroning bijwoont met gasten in feestgewaad en de keizer in vol ornaat gezeten op een eeuwenoude marmeren troon. Dat zou nog eens een game of thrones zijn.