Schotland met lokale producten

2^e vakantie dag in Schotland met lokale producten.

Dat vieren we met een Scottish cooked breakfast met venison sausages en gebakken eieren. Later horen we dat er geen bacon bij het ontbijt is omdat er geen lokaal geproduceerd spek te krijgen is. En deze B&B eigenaren gaan voor uitsluitend lokale producten. Er zijn Engelse gasten die moeten wennen aan het feit dat er geen spek bij de eieren is. Ons valt het pas op na de uitleg en we genieten van de eieren, tomaten, mushrooms, en van de worstjes van (uiteraard lokaal) hertenvlees. De baked beans slaan we over, je moet tenslotte ergens een grens trekken. 

Zeewier mest

Buiten op de Pier staat een kruiwagen met zeewier. We grappen dat dit vast het avond eten voor de volgende dag is, maar later blijkt dat, naar oud gebruik, dit voor het bemesten van het land is. In dit geval dient het als voedingsstof voor de eeuwenoude ommuurde tuin waar werkelijk van alles te vinden is. Oude bomen, veel bekende Engelse tuinplanten, een kasje met tomaten en druiven. Ik spendeer er een rustgevend half uurtje op een latere dag onder een paraplu beschermd tegen een vriendelijk, maar gestaag miezer regentje.

Scourie lodge en de Sutherlands

Angus vertelt dat Scourie Lodge gebouwd is voor de vrouw van één van de Dukes of Sutherland. Ze vond er niet veel aan en bleef liever op haar kasteel aan de oostkust. Daarmee is Sutherland een thema geworden voor deze vakantie. Niet alleen ons eerste maar ook ons laatste verblijf is zo verbonden met de Sutherlands, die we in allerlei, niet altijd even prettige, gedaantes zullen tegenkomen. Tijd om het district Sutherland eens beter te leren kennen.

Scourie bay

We verkennen de omgeving. Na de pier steken we door de camping heen in de richting van een strandje. Wat een rust. Het is kalm en bewolkt, en je kunt er heerlijk rond potteren. Er is van alles te zien en ontdekken in de poeltjes met zeewier en tussen de veelkleurige rotsen. Ik fotografeer een steen die op een zeehondenkop lijkt. 

Vervolgens gaan we toch maar onze wandelschoenen aan trekken en lopen met een zeer wijde boog om Scourie Lodge heen. Langs de tuinmuur, die we op dat moment nog niet aan de binnenkant bekeken hebben, en die nog een belofte voor later inhoudt.

Richting Handa eiland

We lopen tot aan het bord dat het begin van de wandeling naar Handa eiland aanduidt.  We zien vooral veel stekelige bremstruiken en besluiten dat maar tot nader orde uit te stellen. Kort daarna ontmoeten we een vlot doorstappende jongedame die bepakt en al vraagt of er een B&B dichtbij is. Wij kennen alleen onze Scourie Lodge, maar daar is ze naar op weg, ze heeft er met haar zus afgesproken. Omdat de ferry niet voer is ze vanaf Handa eiland komen lopen. Ze heeft vannacht overnacht boven op de klippen en heeft vandaag het tweede stuk gelopen. Later op Handa eiland kom ik nog meer van die energieke meiden tegen. 

Omgeving Scourie Lodge

Wij besluiten om een hek over te klimmen en struinen door het grasland. Angus had verteld dat je om Scourie Lodge heen kon lopen, maar dat hebben we waarschijnlijk wat te ruim genomen. Ik klim nog bijna naar de top van het heuveltje, maar het waait behoorlijk. Uiteindelijk staan we tot borsthoogte in de varens en na zeer avontuurlijk struinen komen we uiteindelijk weer op de pier uit. 

Nog meer lokaal eten.

We eten onze lunch voor de deur van de Lodge op, daar staat heel handig een tafel met stoelen, en omdat het gisteren zo lekker was, en het camping restaurant dicht is, eten we vanavond weer in de Whale tail. Gelukkig is er nog een plekje over voor ons, we zijn kennelijk niet de enigen die ontdekt hebben hoe lekker het eten daar is. (16-7)