Partir c’est mourir un peu

8^e vakantiedag Tijd om te vertrekken naar het volgende adres. We gaan dit verblijf, en de luxe nog missen. Omdat we de hele dag hebben en s ‘middags pas in het huisje terecht kunnen nemen we vandaag de mooie route via het Lochinver peninsula. Ondertussen heb ik van Angus en Elisabeth gehoord dat ik bij het Lochinver larder moet zijn om heerlijke pasteien te kopen. Dat scheelt dan gelijk weer en paar keer koken, en na al die heerlijke maaltijden van de kokkin van de Whale tail die al het geld waard, maar niet echt goedkoop waren is het budgettair gezien wel zaak om een paar keer zelf voor de avondmaaltijd te zorgen. Ook wil ik de Highland pottery die door Elizabeth wordt aangeraden zien.

Fotograferen op smale eenbaansweggetjes

Off we go. Wat een prachtige tocht is het. Mijn enige minpuntje is dat het ondanks de schoonheid maar moeilijk stoppen is om een foto te maken. De uitwijkstroken op zo’n één-baansweggetje zijn natuurlijk bedoeld om uit te wijken, en niet om lang stil te staan. Het systeem van uitwijken en elkaar voorbij laten gaan werkt heel goed op deze wegen en je wilt natuurlijk niet de domme toerist zijn die het systeem in de war brengt om het als z’n eigen parkeerplaats of foto uitwijkmoment te gebruiken. Gelukkig kun je een I-phone ook zo uit het raam steken, zelfs tijdens het rijden.

Lochinver peninsula

Dit is echt ook weer een gebied om te zijn en te exploreren. Om er op je gemak doorheen te lopen of om wild in te kamperen. Het is eigenlijk jammer om er alleen maar doorheen te rijden. Dat is tegelijk ook wel weer de charme van Schotland; je rijdt niet van het ene mooie gebied naar het andere maar je rijdt door het ene mooie gebied naar het anderen en je kunt helaas niet overal tegelijk zijn. Drumbeg, Clachnessie, Achmelvich bay. Het is allemaal heel erg bezienswaardig. 

Het is een wisselend landschap. Veel op en neer, de bekende graslanden met riet en zegge en natuurlijk schapen. Maar ook bosachtige stukjes, een beek, en verschillende dorpjes met rondgestrooide huizen.  Dit alles is rondgestrooid in het landschap en het zorgt voor een wisselend en prachtig plaatje.  

Secret garden

Ik vind de secret garden waar ze lekkere koffie en thee met gebak hebben, en de alomtegenwoordige geur kaarsen. Gelukkig zijn er ook lekkere zeepjes met schitterende namen en prachtige verpakkingen. Ik koop er vier en ben gelijk klaar met de mee naar huis cadeautjes. Even verder op is het winkeltje waar ik over las in Scotland the Best en kan ik proviand in slaan voor ons huisje in Reiff dat self catering is.

Na alweer een prachtig stuk over one track roads met schitterende uitzichten komen we in Lochinver. Halen onze pasteitjes op en, ik breng een half uurtje door in de Highland stoneware store waarvan de buitenkant nog mooier is dan de binnenkant. Ze hebben van alle scherven en dat zijn er wel heel veel, allerhande kunstwerken gemaakt. Er staat zelfs een hele auto van pottenbaksels gemaakt.

Highland stoneware

De natuurlijke motieven zijn mooi, maar mij iets te pittoresk. Ik ben gefascineerd door hun werkwijze, alle geolocical glazes, de glazuur afwerkingen die kleur aanbrengen zijn van rots materiaal uit de omgeving. Ik zie schalen die geïnspireerd zijn op stenen of rotsen uit dit gebied en gemaakt zijn van en met datzelfde materiaal waarop ze zijn geïnspireerd. Hier leggen ze dat uit. Ze hebben een kastje met allerlei proefjes waarin je laatjes open kunt trekken om te zien hoe elk materiaal uitpakt.

Natuurlijk, en helaas, hangt er een prijskaartje aan. Ik zie een prachtige schaal van 100 euro waarvan ik ook niet weet hoe je die heel over zou moeten krijgen. Ik twijfel tussen twee kleinere kommetjes, en de mevrouw achter de balie probeert nog: “Als je de grote schaal neemt en die vult met de twee kleinere dan is dat een stuk steviger en minder makkelijk breekbaar”. Leuk gevonden. Ik koop uiteindelijk de twee kleinere.

Ik verwacht eigenlijk dat we na Lochinver via loch Assynt terug zullen rijden en heb al bedacht waar ik wil stoppen om een foto te maken, maar de route loopt anders dan ik dacht.

De bergen van Assynt

Ook het stuk Lochinver Inverkirkaig en uiteindelijk Reiff is een van de schitterendste routes die we zullen rijden. Hier is het iets bosachtiger, en dat op een sprookjesachtige manier met daarna weer vergezichten waarin de bergen van Assynt te zien zijn. Ik weet dat ze allemaal schitterende namen hebben: Stac Pollaidh, Ben Mor Coigach, Cul Beag maar wie nu wie is, geen idee.

The illusive summer isles

Hoewel de meeste foto’s van een van de mooiste routes met de telefoon uit het raam van de auto genomen zou ik hier en daar wel een uurtje met m’n camera willen ronddwalen, maar ja waarschijnlijk juist omdat je er zo weinig kan stoppen is het nog zo ongerept mooi. Door al dat rijden over kleine weggetjes is het al laat als we uiteindelijk de heuveltop overgaan en getrakteerd worden op een prachtig uitzicht over de summer isles in de avondschemering.

Ik zie mensen enthousiast wijzen en met camera’s in de weer maar de spaarzame uitwijk plekken, waar je sowieso niet mag parkeren zijn vol met geparkeerde auto’s. Zo rijden we de laatste kilometers door naar ons huisje, aan het eind van alweer een landtong. Met de Summer Isles zal het uiteindelijk meer dan goed komen.

Reiff

Nu zijn we in Reiff, duidelijk minder luxe dan de B&B. Het landschap is rommelig. Overal zie je Lewisian gneiss, eeuwen oude rotsblokken door het gras heen komen, samen met wat daar al niet is neer gegooid, en waar het gras ondertussen ook doorheen groeit; vissersbootjes, knal oranje boeien en allerhande oud ijzerwaar. Er staat een oud motorblok op een pallet voor de deur van het huisje tegenover ons. Zo te zien staat die er al jaren. 

Knusse cottage

Het huisje is klein en knus, ik heb gelezen dat het oorspronkelijke huisje van de grootvader van onze verhuurder is geweest die rietdekker in dit gebied was. Ook dit huisje heeft ooit een rieten dak gehad. Het heeft een beetje de bouw van een traditioneel long house, maar zo oud is het nu ook weer niet. Wel dikke muren en kleine ramen vanwege de zeewind want het ligt pal aan de kust, met z’n eigen strandje. Dat wordt zwemmen!!

De aanbouw waar de keuken is heeft het grootste raam met een heerlijk uitzicht op de zee. Zo zitten we dan even later aan onze pasteitjes op deze eerste avond in het nieuwe huisje. (22-7)