Via Inverness en ullapool naar de westkust van Schotland. Ons eerste verblijf is de fantastische B&B Scourie Lodge is en we in een bijna sterren pop up restaurant eten.

Inverness

Dit gaat een lange dag worden. We zijn geland, hebben de auto opgehaald en drinken hippe drankjes in het stadje Inverness aan de ooskust om even bij te komen voordat we via Leakey’s bookshop in Inverness dwars oversteken naar de westkust.

Leakeys bookshop

In dezelfde straat als de pub zit Leakeys bookshop, die vaak genoemd wordt als ‘must visit’. Alle vorige keren was Waterstones mijn eerste stop om me te buiten te gaan aan kaarten en leesvoer voor de vakantie, maar nu dus tweedehands boekwinkel Leakeys. Toegegeven als je een een film zou maken met een quirky boekhandel dan zou deze in het oud kerkje niet misstaan. Hij doet het ook goed op Instagram heb ik al gezien. 30 jaar geleden had ik hier langer doorgebracht. Nu begroet ik oude bekenden. Maar veel titels staan of ook thuis, of ik heb ze gelezen, of ze zijn zo oud en stoffig dat ze me niet kunnen bekoren. Ik geniet nog even van het uitzicht boven op de galerij en, wat niet vaak voorkomt, vertrek met lege handen uit een boekwinkel.

Zodra we onderweg zijn doet het weer weer heerlijk Schots. Door de regen heen vangen we hier en daar een glimp op van Bonnie Schotland.

Ullapool

Na ruim een uur links rijden wat behoorlijk vermoeiend is stoppen we Ullapool voor een kop thee. Het is een vreemde gewaarwording om hier voor de tweede, of eigenlijk de derde keer te zijn. De eerste keer vanaf Stornoway met de boot, toen dacht ik dit is best leuk om ooit nog eens terug te komen, wat een aardig plaatsje. Een vakantie later reden we vanaf Gairloch hier naar toe en nu voelt het al vertrouwd aan om van te voren te weten wat we kunnen verwachten, het blijft mooi die kade met uitzicht over het loch met bootjes.

Westkust

Wat volgt is een prachtige rit naar Scourie Lodge. We krijgen door de regendruppels hen steeds vaker blauw te zien en vangen steeds vaker een glimp op van werkelijk schitterende vergezichten. Hier valt genoeg te ontdekken.

Scourie Lodge

Aangekomen in Scourie worden we warm welkom geheten door Angus minus Elisabeth die nog aan het bij komen is van Covid. Angus vind ik zo’n typische lange en uiterst hartelijk en uiterst beleefde Engelsman. De kamer met bloemetjes gordijn, zitje en theetray is ook zo heerlijk Brits.

Whale tail

Onderweg zijn we al teruggebeld door het restaurantje dat Angus ons had aangeraden. Het blijkt in hetzelfde pand te zijn als Scourie Lodge, onze B&B. Dat is waar ook, we hadden een fles wijn mee willen nemen uit Inverness, want het pop up restaurant heeft geen licentie. Nooit meer aan gedacht. Geen nood, Angus heeft een secret stash, precies voor dit soort gevallen. Hij drukt ons een fles wijn in handen. Dan mogen we binnendoor naar het restaurant de Whale tail, waarvan de dame kookt als topchef, en haar vriend ons bediend alsof we zijn goede vrienden zijn. De zeewierburger als starter is memorabel lekker, en het gaat maar door.Wie had dat gedacht, dat we op de eerste avond zo culinair zouden dineren.

Ik kijk nog even op de pier in het late avondlicht, en dan rollen we moe en voldaan ons bed in hier in Schotland. Een lange dag met uren op Schiphol en via Inverness en ullapool naar de westkust van Schotland. We zijn er, we zijn er echt, de angst van 16 uur geleden is geen waarheid geworden De vakantie is begonnen (15-7)