Rotterdamse legt een stadspark aan in de Rijnhaven. Je kunt nu al aan urban swimming doen tegenover Bisoscoop Lantaren venster.

Zwemmen in steen

Ik kijk naar de hoge gebouwen om mij heen terwijl ik een rustige schoolslag doe. “Zie je dat iedereen een glimlach op zijn gezicht heeft? Dat doet het water met je” zegt één van mijn zwemvriendinnen. Deze ochtend zwemmen we midden in de stad, in de Rijnhaven, met uitzicht op de rechtbank, bioscoop Lantarenvenster en de kunstige zilveren tornado boven op het dak van Fenix het nieuwe migratie museum. Urban swimming in Rotterdam.

Geen vaste grond onder m’n voeten

Soms gaan we even opzij voor een fanatieke zwemmer met een soepele borstcrawl. Het is verkwikkend én bevreemdend om zo dicht tussen de bebouwing te zwemmen. Het uitzicht al deinend en dobberend waar te nemen waar dat normaal met vaste voet op de grond is.

Stads zwemmen

Maar, wij zijn helemaal niet bezig met stadse zaken. Wij drijven lekker in het water van de Rijnhaven, aan het begin van de dag voordat de ergste drukte losbarst. Kom je hier later op de dag dan is het kleine stukje groen vol, en er wordt geflirt, gefloten, naar elkaar gekeken. De wildste capriolen worden uitgehaald en heel soms moet de politie tussenbeide komen. Daar is om negen uur in de ochtend niets van te merken.

Urban swimming

Urban swimming, stads zwemmen, is niet te vergelijken met de rivierarm waar we meestal in dobberen. Geen groen te bekennen, geen wuivend riet. Op het piepkleine stukje gras op het ponton na is de omgeving alle kleuren steen. Het water vertegenwoordigt de vrije natuur, dat wel. Want, hier in de rivier zijn we wel onderdeel van eb en vloed. Het ponton dobbert mee met de getijden. Ik zie het aan de pilaar aan er net naast; soms torent hij boven me uit en soms heb ik de rode boei in het water nodig om te weten waar deze pilaar zich bevindt. Ik voel een lichte trek, als ik vlak langs de lijn zwem die ons van de gele veerbootjes van de watertaxi scheidt. Die veerbootjes die de Maas over razen om toeristen van noord naar zuid te vervoeren.

In de Rijnhaven

Het is niet te vergelijken met een zwembad. Maar gelukkig, behalve het water is er ook de lucht die een gevoel van ruimte geeft waar geen zwembad met galm en systeemplafond tegenop kan. Nee vrije natuur kan ik dit stadse zwemmen niet noemen, wel vrij en verbonden met de elementen. Daar is niets kunstmatigs aan.

Om zo te dobberen in de stad is met recht verfrissend.