Het is nog steeds de avond van 28 Juli. We rijden we vanaf het strand omhoog, bergopwaarts en noordwaarts richting Achnahaird Beach. Onderweg passeren we loch Vatachan en Loch Ra. Ik vraag me af of ‘alt loch Raa’ wellicht Egyptische connecties heeft. Vanaf Badentarbet leek het even of er een regenboog zou ontstaan. Als je goed kijkt zie je nog steeds regenboogkleuren in de lucht maar dan kleurt het dreigend donker. Het onaardse zonlicht lijkt wel van de maan te komen.

Donker licht

Cùl Mòr, Stac Pollaidh en Ben More, Coigach.

De bergen die zo verlicht zijn hebben aparte vormen en intrigerende namen: Cùl Mòr, Stac Pollaidh en Ben More Coigach. Weer moeten we stoppen want deze mysterieuze en onaardse sfeer is te mooi om niet te fotograferen.

Achnahaird beach

Nog steeds zien we een regenboogachtige gloed in de lucht als we bij Achnahaird Beach zijn aangeland. Het grootste gedeelte van dit gebied is onderdeel van het Inverpolly Nature Reserve. Je kunt er, zegt men, wilde katten, boom marters, en arenden tegen komen. Wij zien vooral enkele kampeerwagens en andere actievelingen. Maar wat een plek om je camper of tent neer te zetten. Adri maakt een praatje met een Duits stel, ik loop verder met mijn camera en geniet.

Mensen zwemmen nog in het loch, beneden in een diepe inham heeft een gezin een tentje opgezet en zit rond een vuurtje. De dreigende luchten hebben plaatsgemaakt voor blauw. Het avondlicht zet een kudde koeien in het zonnetje en het strand in de verte strekt zich eindeloos uit. Hier zou je uren kunnen dwalen. Toch wil ik voor zonsondergang weer de weg terug nemen om uit te kunnen kijken over de Summer isles en wie weet is het licht me nu gunstig gezind.